اختصاصی“نسل نو”: یادداشتی بر نمایش « دیــو و بــهــار » / فخری سادات حسنی / . دهمین جشنواره تئاتر بومی تیرنگ / زمان اجـرا: ۲۳ تــا ۲۸ مــرداد ۱۳۹۲ / مکان اجـرا: آمفی تئاتر ارشاد مازندران / .
اجرای نمایش «دیو و بهار» به کارگردانی رضا عباسی، در قالب دهمین جشنواره تئاتر بومی تیرنگ از روز چهارشنبه ۲۳ مرداد در سالن آمفی تئاتر اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی مازندران آغاز شده و تا ۲۸ مرداد ادامه خواهد داشت که خبر آن با عنوان « دیو و بهار بر روی صحنه ساری » در پایگاه خبری تحلیلی “نسل نو” منتشر شد. نقد این نمایش برای مطالعه هنرمندان و هنردوستان تئاتر استان، بر روی خروجی سایت “نسل نو” قرار می گیرد: . . به نام خداوند مهر نمایش “دیو و بهار” نوشته ی یوسف یونسی و به کارگردانی رضا عباسی نمایشی است در حوزه ی کودک و نوجوان که از جمله آثار به روی صحنه آمده در دهمین جشنواره ی تیرنگ مازندران بوده است. شاید به جرأت بتوان گفت که نمایش “دیو و بهار” یکی از زیباترین نمایش های به اجرا درآمده ی کودک و نوجوان در چند سال اخیر در شهرستان ساری بوده که به خوبی توانسته رضایت مخاطبین تیزبین این گروه سنی را در پی داشته باشد. استفاده از دکور مناسب و در خدمت کار و بهره گیری از موسیقی و اِفکت تأثیر گذار، در همان ابتدای کار ۵۰ درصد جذبه را ایجاد کرده و توجه و تمرکز مخاطب را به خود اختصاص داده است. حضور بازیگران خلاق و شخصیت پردازی های حساب شده و بهره گیری از عنصر فانتزی در ارائه نقش های حیوانات از جمله محسنات کار به شمار می آید. طراحی های زیبا در چینش صحنه و ایجاد یک کمپوزیسیون زیباشناسانه و تعویض های به موقع صحنه و ورود و خروج های غافل گیرکننده ی گروه بازیگران از دیگر مزایای نمایش نامبرده می باشد. بهره گیری از افسانه های کهن و محوریت قرار دادن شخصیت افسانه ای “دیو” و هوشمندی در پرداخت و ارائه داستانی ناب و دور از کلیشه در قصه پردازی، از جمله کارکردهای تأثیرگذار و جالب توجه بوده است. آنچه مسلم و مشهود است هدایت صحیح گروه اجرا و انتخاب به جا و مناسب تک تک بازیگران؛ خصوصاً آوردن بازیگر خردسال (بهار) در کنار بازیگران بزرگسال از دیگر قابلیت های درخور تحسین این تجربه نمایشی است. در حوزه طراحی لباس سعی شده با توجه به شخصیت پردازی ها، المان هایی ایجاد شود که اختصاص دادن وجهه ی انسانی به حیوانات یکی از این مشخصه هاست که قابل توجه است؛ اگرچه باید دقت شود که خیلی تحت تأثیر مناسبات روزمره ی اجتماعی و فرهنگ های دم دستی قرار نگیرد تا کار هرچه نوتر و اصیل تر ارائه شود؛ البته ایجاد لحظات ناب کمیک از مشخصه های یک هنر اندیشمندانه است که عنصر سرگرمی را به خوبی در دل خود جای می دهد و بهتر است با حساسیت بیشتری صورت بگیرد. اما همانطور که پیش تر اشاره شد استفاده از قصه های کهن براساس فرهنگ و باور ایرانی به خوبی توانسته ضمن ایجاد تنوع از جنبه آموزشی نیز برخوردار شود بطوری که انتقال مفاهیم ارزشمند اخلاقی همچون پیروزی خیر بر شر و ماندگاری خوبی ها و از بین رفتن بدی ها به زبانی هنرمندانه و غیر مستقیم توانسته به این گروه سنی در حال رشد آموزش داده شود. کاربرد عنصر نور تا حدودی توانسته در کمک به پیشبرد مفاهیم نمادین داستان حضور داشته باشد، اما آنگونه که باید در بهره گیری از این عنصر تأثیرگذار اقدامی صورت نگرفته؛ چرا که امروزه در همه جای دنیا تأثیر ماندگار بصری در استفاده از نورپردازی های حساب شده در جای جای کار در کمک به فضاهای مگوی نمایش، نقشی اساسی ایفا می کند. گرچه نبود امکانات کافی در حوزه تخصصی نور در ایران و بخصوص شهرستان ها یکی از مهمترین دلایل کمرنگ بودن این پدیده است. برای عوامل نمایش “دیو و بهار” آرزوی خلق آثاری زیباتر و ماندگارتر داریم.
فخری سادات حسنی کارشناس نمایش